W sobotę z samego rana wyjeżdżam. Nie ma mnie do września. Nie wiem, do którego września. Będę spacerował po Camino de Santiago. Jakieś 800 km na piechotę. A potem będę kombinował jak wrócić do kraju. Więc nie czekajcie na mnie. Nie piszcie listów. Nie dzwońcie. Nie esemesujcie. Nie płaczcie. Nie nazywajcie moim imieniem swoich dzieci. Wrócę. Kiedyś. A tymczasem bawcie się. No.